ویزا کارت مجازی و مسترکارت مجازی چیست و کجا کار می‌کند

بعضی سایت‌های خارجی اصلاً کد اعتبار قبول نمی‌کنند و فقط یک چیز می‌خواهند: شمارهٔ کارت. برای هزینهٔ یک آزمون بین‌المللی، ثبت یک دامنه یا پرداخت به سرویسی که گیفت کارت ندارد، راه دیگری جز کارت نمی‌ماند. این‌جاست که کارت مجازی به کار می‌آید.

کارت مجازی معجزه نیست و همه‌جا هم کار نمی‌کند. پایین‌تر می‌بینید دقیقاً چه چیزی تحویل می‌گیرید، چرا بعضی سایت‌ها ردش می‌کنند، قیمت تومانی‌اش از کجا می‌آید و در کدام حالت‌ها اصلاً لازمش ندارید.

کارت مجازی چیست و چه چیزی تحویل می‌گیرید

کارت مجازی (Virtual Card) همان چیزی است که روی یک کارت بانکی چاپ می‌شود، بدون خود کارت: یک شمارهٔ ۱۶ رقمی، تاریخ انقضا، و کد امنیتی سه‌رقمی (CVV یا CVC). بعضی کارت‌ها یک نام دارنده و یک آدرس صورتحساب هم دارند که موقع پرداخت لازم می‌شود.

ویزا و مسترکارت خودشان بانک نیستند؛ دو شبکهٔ پرداخت‌اند که کارت‌های صادرشده روی آن‌ها در فروشگاه‌های دنیا پذیرفته می‌شود. یعنی وقتی می‌گوییم ویزا کارت مجازی، منظور کارتی است که روی شبکهٔ ویزا کار می‌کند. برای پرداخت‌های آنلاین معمولی، تفاوت عملی ویزا و مسترکارت کم است؛ چیزی که فرق می‌کند، صادرکننده، کشور کارت و این است که پیش‌پرداخت باشد یا نه.

کارت‌هایی که در فروشگاه می‌بینید از نوع پیش‌پرداخت‌اند: مبلغ از پیش رویشان نشسته و به هیچ حساب بانکی وصل نیستند. همین هم مزیتشان است و هم محدودیتشان. مزیتش این است که اگر شمارهٔ کارت جایی لو برود، بیشتر از موجودی همان کارت از دست نمی‌رود. محدودیتش این است که بعضی سرویس‌ها کارت پیش‌پرداخت را نمی‌پذیرند.

کارت مجازی، کارت بانکی بین‌المللی و گیفت کارت کنار هم

این سه را مدام با هم اشتباه می‌گیرند. تفاوتشان در این است که پول کجا می‌نشیند و چه کسی آن را می‌پذیرد:

قاعدهٔ ساده‌ای از این جدول درمی‌آید: اگر سرویس مقصد گیفت کارت دارد، گیفت کارت مسیر مطمئن‌تری است، چون رد شدن و نپذیرفتن در کار نیست. کارت مجازی برای جایی است که راه دیگری نمانده. فرق دو مسیر در گیفت کارت چیست کامل‌تر توضیح داده شده.

کجا کار می‌کند و کجا رد می‌شود

رد شدن یک کارت مجازی معمولاً به خراب بودنش ربطی ندارد. چهار دلیل، بیشتر موارد را پوشش می‌دهد:

• سایت کارت پیش‌پرداخت نمی‌پذیرد. بعضی سرویس‌ها از روی شش رقم اول کارت تشخیص می‌دهند که پیش‌پرداخت است و همان‌جا رد می‌کنند. این معمولاً در سرویس‌های اشتراکی و پلتفرم‌های ابری بیشتر دیده می‌شود.
• آدرس صورتحساب نمی‌خواند. سایت آدرس و کد پستی‌ای را که وارد کرده‌اید با اطلاعات کارت می‌سنجد. اگر نخواند، پرداخت رد می‌شود حتی با موجودی کافی.
• کشور کارت محدود شده. بعضی سرویس‌ها فقط کارتِ صادرشده در کشور خودشان یا فهرست مشخصی از کشورها را می‌پذیرند.
• موجودی دقیقاً به اندازهٔ قیمت است. خیلی از سایت‌ها پیش از برداشت، مبلغ کوچکی را برای اعتبارسنجی نگه می‌دارند یا مالیات محلی را اضافه می‌کنند. کارتی که سر سوزنی کم بیاورد، رد می‌شود.

پس پیش از خرید کارت، همان صفحهٔ پرداخت سایت مقصد را یک بار باز کنید و ببینید چه می‌خواهد: فقط شمارهٔ کارت، یا نام و آدرس هم. و اگر پرداخت شما هزینهٔ یک آزمون یا ثبت‌نام دانشگاهی است، حالت‌های خاصش را در پرداخت هزینهٔ آزمون‌های بین‌المللی جدا نوشته‌ایم. مقایسهٔ این مسیر با حساب‌های واسط پرداخت هم در پی‌پال برای ایرانی‌ها آمده است.

پیش از انتخاب مبلغ، صفحهٔ پرداخت مقصد را بخوانید

ترتیب درست این است: اول صفحهٔ پرداخت سایت مقصد، بعد انتخاب مبلغ کارت. پنج چیز را همان‌جا می‌شود دید و هر پنج‌تا روی نتیجه اثر دارند.

• فرم پرداخت چه می‌خواهد. فقط شماره و تاریخ و کد امنیتی، یا نام دارنده و آدرس و کد پستی هم؟ اگر آدرس می‌خواهد، باید همان آدرسی را بنویسید که با کارت اعلام شده.
• جمله‌ای که کارت پیش‌پرداخت را رد می‌کند. بعضی سایت‌ها صاف در همان صفحه یا در راهنمای پرداختشان نوشته‌اند کارت پیش‌پرداخت (Prepaid) را نمی‌پذیرند. خواندن همین یک خط، پول یک کارت بی‌مصرف را نگه می‌دارد.
• ارز صورتحساب. اگر سایت به ارزی غیر از ارز کارت از شما پول می‌گیرد، یک کارمزد تبدیل هم وسط می‌آید.
• مبلغ نگه‌داشته‌شده برای اعتبارسنجی. خیلی از سرویس‌ها اول مبلغ کوچکی را موقتاً مسدود می‌کنند تا کارت را بسنجند. موجودی باید کمی بیشتر از قیمت باشد.
• یک‌باره یا ماهانه. پرداخت یک‌باره با کارت پیش‌پرداخت راحت‌تر جواب می‌دهد؛ تمدید خودکار داستان دیگری است و پایین‌تر بازش کرده‌ایم.

و یک قاعدهٔ عملی: مبلغ کارت را کمی بالاتر از قیمت هدف بگیرید. کارتی که دقیقاً به اندازهٔ قیمت شارژ شده، با کوچک‌ترین مالیات محلی یا نوسان ارز رد می‌شود و آن وقت باید دنبال جایی بگردید که بقیهٔ موجودی را خرج کنید.

قیمت تومانی از کجا می‌آید

مبلغ روی کارت ارزی است و با نرخ ارز همان لحظه به تومان حساب می‌شود، پس عدد ثابتی ندارد. ملاک هم قیمت لحظهٔ نهایی‌سازی سفارش است، نه لحظهٔ افزودن به سبد. دو چیز دیگر هم روی عدد نهایی می‌نشیند: کارمزد خدمات که روی مبالغ کمتر از معادل ۱۰ دلار، ۱۰ درصد است و از ۱۰ دلار به بالا گرفته نمی‌شود، و مالیات بر ارزش افزوده روی روش‌های پرداخت تومانی که پیش از پرداخت در صفحهٔ تسویه‌حساب جدا نوشته می‌شود.

یک هزینهٔ دیگر هم هست که از ما نیست و بهتر است از اول رویش حساب کنید: بعضی سایت‌های خارجی برای پرداخت با کارتِ کشور دیگر، کارمزد تبدیل ارز می‌گیرند. این مبلغ در صورتحساب همان سایت می‌نشیند، نه در فاکتور ما، ولی از موجودی همان کارت کم می‌شود.

روش‌های پرداخت هم همان‌هایی است که برای بقیهٔ سفارش‌ها فعال است: درگاه بانکی با کارت‌های شتاب، موجودی کیف پول، یا کارت‌به‌کارت با ثبت رسید. هر سفارش فقط با یک روش ثبت می‌شود.

تحویل، و نگهداری اطلاعات کارت

کارت در یک تیکت از نوع «تحویل سرویس» تحویل داده می‌شود و اطلاعاتش فقط همان‌جا می‌ماند. کنار هر قلم دکمهٔ کپی هست تا شماره را دستی ننویسید. کنار هر مبلغ در فروشگاه هم پیش از پرداخت نوشته شده تحویلش «آنی» است یا «دستی»؛ دستی یعنی کارشناس تهیه می‌کند و حداکثر ۲۴ ساعت کاری طول می‌کشد.

سه نکتهٔ نگهداری که کوچک‌اند و گران تمام می‌شوند:

• اطلاعات حساسِ تحویل‌شده یک ماه بعد از سامانه پاک می‌شود و دوباره فرستاده نمی‌شود. همان روز اول جایی امن ذخیره‌اش کنید.
• شمارهٔ کارت و کد امنیتی را برای کسی نفرستید. این سه عدد با هم، خودِ پول‌اند.
• این‌که یک کارت دوباره شارژ می‌شود یا یک‌بارمصرف است و تاریخ انقضایش چقدر است، در صفحهٔ همان محصول نوشته شده. پیش از خرید همان‌جا را بخوانید و از جای دیگری حدس نزنید.

پس از تحویل هم همان قاعدهٔ همیشگی برقرار است: کارت تحویل‌شده عوض یا مسترد نمی‌شود، و اگر سایت مقصد کارت را نپذیرد این تصمیم آن سایت است، نه نقص کارت. تنها حالتی که بررسی می‌شود، کارتی است که از همان لحظهٔ تحویل و پیش از هر تلاشی برای استفاده بی‌اعتبار بوده و ظرف ۲۴ ساعت با تیکت و تصویر پیام خطا گزارش شود.

کی اصلاً به کارت مجازی نیاز ندارید

در سه حالت رایج، مسیر ساده‌تری هست:

1. اشتراک هوش مصنوعی روی گوشی. اگر اپ رسمی سرویس را روی آیفون یا اندروید دارید، اشتراک را از داخل خود اپ بخرید و هزینه‌اش را از موجودی گیفت کارت اپل یا گوگل پلی بدهید. روشش در خرید اشتراک هوش مصنوعی با گیفت کارت آمده است.
2. خرید بازی و آیتم. فروشگاه‌های بازی همه کد اعتبار دارند و کد، مطمئن‌تر از کارت است چون رد شدن ندارد. فقط کشور حساب باید بخواند؛ ریجن اکانت چیست این را باز کرده.
3. خرید از فروشگاه‌هایی که گیفت کارت دارند. وقتی خودِ فروشگاه کارت هدیه می‌فروشد، رفتن سراغ شمارهٔ کارت فقط یک لایهٔ ریسک اضافه می‌کند.

و اگر واقعاً به یک شمارهٔ کارت نیاز دارید، مبالغ و کشورهای موجود در دستهٔ ویزا کارت، مسترکارت و ووچر پرداخت است و مشخصات هر کدام در صفحهٔ خودش نوشته شده؛ برای نمونه ویزا کارت مجازی پیش‌پرداخت آمریکا. پیش از خرید، صفحهٔ پرداخت سایت مقصد را ببینید و بعد مبلغ را انتخاب کنید.