مقایسهٔ پلن‌های پلی‌استیشن پلاس: Essential، Extra و Deluxe

انتخاب بین رده‌های پلی‌استیشن پلاس فقط مقایسهٔ سه قیمت نیست. هر رده چیز متفاوتی می‌فروشد، اسم ردهٔ سوم در کشورهای مختلف فرق می‌کند، و از ایران اصلاً مسیر خرید عوض می‌شود: پلاس را مستقیم با کارت بانکی نمی‌خرید، بلکه اول موجودی حساب PSN را شارژ می‌کنید و بعد دوره را از داخل فروشگاه برمی‌دارید.

این متن همین سه لایه را از هم باز می‌کند. اول می‌گوید هر رده دقیقاً چه چیزی باز می‌کند و چرا جایی Premium و جایی Deluxe نوشته شده، بعد توضیح می‌دهد چرا پلاس با مدت فروخته می‌شود نه با مبلغ، و آخر سر مسیر دیدن کشور حساب، ثبت ووچر و چیزهایی که باید پیش از پرداخت روشن باشد را می‌آورد.

سه رده، و اسمی که در هر کشور فرق می‌کند

سونی پلاس را در سه سطح می‌فروشد. سطح پایه بازی آنلاین چندنفره و بازی‌های ماهانه را می‌دهد، سطح میانی کاتالوگ بزرگی از بازی‌های PS4 و PS5 را اضافه می‌کند، و سطح بالا کلاسیک‌های نسل‌های قدیم و نسخه‌های آزمایشی محدود بازی‌های تازه را هم می‌آورد.

نکته‌ای که خیلی‌ها را گیج می‌کند این است: سطح بالا در بعضی کشورها Premium نام دارد و در بعضی دیگر Deluxe. تفاوتشان یک امکان است. جایی که پخش ابری بازی در دسترس باشد، اسمش Premium است؛ جایی که سونی پخش ابری را راه نینداخته — مثل بیشتر کشورهای آمریکای لاتین و خاورمیانه — همان بسته با نام Deluxe و بدون پخش ابری فروخته می‌شود. پس اگر روی حساب کلمبیایی نام Deluxe دیدید، نسخهٔ ناقص نخریده‌اید؛ اسم همان ردهٔ بالا در آن کشور است.

برای انتخاب، سؤال ساده این است: در یک ماه گذشته چند بازی متفاوت را باز کرده‌اید؟ اگر جوابتان یکی است و آن هم یک بازی آنلاین همیشگی، Essential دقیقاً همان چیزی است که لازم دارید و بقیه‌اش خرج اضافه است. اگر دوست دارید هر چند هفته عنوان تازه‌ای را امتحان کنید، Extra معمولاً منطقی‌ترین انتخاب است. ردهٔ بالا برای کسی می‌ارزد که واقعاً سراغ بازی‌های نسل‌های قدیم می‌رود.

بازی‌های ماهانه و کاتالوگ را اشتباه نگیرید

این دو اسم شبیه هم‌اند و کارکردشان زمین تا آسمان فرق دارد. بازی‌های ماهانه هر ماه اعلام می‌شوند و در هر سه رده هستند. اگر در همان ماه به کتابخانه اضافه‌شان کنید، تا وقتی اشتراکتان فعال است در دسترس می‌مانند، حتی اگر ماه‌ها بعد سراغشان بروید. اگر آن ماه فراموش کنید، دیگر برنمی‌گردند.

کاتالوگ مخصوص رده‌های Extra و بالاتر است و مثل سرویس‌های پخش فیلم کار می‌کند: مجموعه‌ای بزرگ که عنوان‌ها به‌مرور به آن اضافه و از آن حذف می‌شوند. بازی‌ای که امروز در کاتالوگ است، ممکن است چند ماه بعد نباشد. اگر وسط یک بازی بلند هستید و از کاتالوگ برش داشته‌اید، بد نیست پیشرفت کارتان را در نظر داشته باشید.

یک تفاوت سوم هم هست که کمتر گفته می‌شود: اگر اشتراکتان تمام شود، دسترسی به هر دو قطع می‌شود، ولی فایل‌های سیو سر جایشان می‌مانند. با تمدید، از همان جایی که رها کرده‌اید ادامه می‌دهید.

پلاس با مدت فروخته می‌شود، نه با مبلغ

برخلاف گیفت کارت که ارزش اسمی دارد، پلاس را سونی در دوره‌های یک‌ماهه، سه‌ماهه و دوازده‌ماهه می‌فروشد و برای هر رده قیمت جدا دارد. هرچه دوره بلندتر باشد، هزینهٔ هر ماه پایین‌تر می‌آید. به همین دلیل مقایسهٔ «کدام ارزان‌تر است» بدون مشخص کردن دوره جواب ندارد.

از ایران، مسیر عملی این است که اول موجودی حساب PSN را با یک ووچر هم‌کشور شارژ کنید و بعد دوره و ردهٔ دلخواه را از داخل فروشگاه پلی‌استیشن بخرید. همین کار باعث می‌شود همیشه ردهٔ درست و دورهٔ درست را بگیرید، چون انتخاب نهایی را خودتان داخل فروشگاه انجام می‌دهید. در کاتالوگ ما اشتراک پلی‌استیشن پلاس کلمبیا برای همین کار است و برای بقیهٔ کشورها دستهٔ گیفت کارت پلی‌استیشن ریجن‌های موجود را کنار هم گذاشته است.

یک نکتهٔ مالی هم بدانید: اگر وسط دوره بخواهید به ردهٔ بالاتر بروید، سونی مابه‌التفاوت را حساب می‌کند و مبلغش را پیش از تأیید نشان می‌دهد. پس لازم نیست از اول بلندپروازی کنید؛ می‌شود از Essential شروع کرد. اگر هنوز بین خرید اشتراک و خرید اکانت آماده مردد هستید، اکانت قانونی و ظرفیتی پلی‌استیشن تفاوت این دو را جدا کرده است.

کشور حساب پلی‌استیشن را از کجا ببینید

این مهم‌ترین چیزی است که پیش از پرداخت باید بدانید، چون کشور حساب PSN هنگام ساخت حساب تعیین می‌شود و بعد از آن قابل تغییر نیست. سه راه برای دیدنش هست:

• در مرورگر: وارد my.account.sony.com شوید؛ در بخش پروفایل، کشور یا منطقهٔ حساب نوشته شده است.
• روی کنسول: از Settings به «Users and Accounts» و بعد «Account» بروید و اطلاعات حساب را باز کنید.
• سریع‌ترین نشانه: فروشگاه پلی‌استیشن را باز کنید و به واحد پول قیمت‌ها نگاه کنید. همان واحد پول، کشور حساب شما را لو می‌دهد.

ووچر باید با همین کشور بخواند. ووچر کلمبیا روی حساب مکزیکی ثبت نمی‌شود و درج دلار روی کارت هم به معنای سازگاری با حساب آمریکایی نیست. اگر دنبال منطق انتخاب کشور برای حساب تازه هستید، ریجن ترکیه برای گیمرها و ریجن اکانت چیست دو زاویهٔ مکمل به موضوع دارند.

کد را چطور ثبت کنید (ردیم)

1. روی PS5 فروشگاه پلی‌استیشن را باز کنید، روی تصویر پروفایل در بالا سمت راست بزنید و «Redeem Codes» را انتخاب کنید. روی PS4 همین گزینه در نوار کناری فروشگاه است.
2. کد ۱۲ نویسه‌ای را وارد کنید. از مرورگر هم می‌شود: در store.playstation.com وارد حساب شوید و همان گزینه را از منوی پروفایل باز کنید.
3. وقتی موجودی اضافه شد، از بخش اشتراک‌ها ردهٔ پلاس و دورهٔ دلخواه را انتخاب کنید و خرید را تمام کنید.
4. اگر مبلغ خرید از موجودی بیشتر باشد، فروشگاه همان‌جا می‌گوید چقدر کم دارید؛ با ووچر دوم موجودی را کامل کنید.

خطاهای رایج و معنی‌شان: «این کد قبلاً استفاده شده» یعنی کد یک بار ثبت شده و هر کد فقط یک بار اعتبار دارد. «این کد در منطقهٔ شما قابل استفاده نیست» یعنی کشور حساب با کشور ووچر یکی نیست و تغییر آی‌پی حلش نمی‌کند. «کد نامعتبر است» هم بیشتر وقت‌ها اشتباه تایپی است؛ کد را کپی کنید و دوباره امتحان کنید.

قیمت پلاس چطور به تومان می‌رسد

ارزش ووچرها به ارز کشور خودشان است، پس قیمت تومانی با نرخ روز بالا و پایین می‌رود و عدد ثابتی ندارد. نرخ روز ارزها روی تابلوی نرخ ارز باز است. روی کارت‌های کمتر از ده دلار کارمزد خدمات ۱۰٪ در قیمت حساب شده و از ده دلار به بالا این کارمزد گرفته نمی‌شود. روی روش‌های پرداخت تومانی هم مالیات بر ارزش افزودهٔ ۹٪ اضافه می‌شود و مبلغ نهایی را پیش از پرداخت در نِت اَرز می‌بینید.

چون قیمت خودِ اشتراک را فروشگاه سونی در همان کشور تعیین می‌کند، مبلغ ووچری که لازم دارید هم ثابت نیست. منطقی‌ترین کار این است که اول داخل فروشگاه پلی‌استیشن قیمت ردهٔ دلخواه را ببینید و بعد ووچری بردارید که آن مبلغ را پوشش بدهد. توضیح هر مبلغ در صفحهٔ محصول نوشته شده و می‌گوید معمولاً چه دوره‌ای با آن قابل خرید است.

چهار چیزی که قبل از پرداخت روشن کنید

• کشور حساب: همان که در مرورگر یا از روی واحد پول فروشگاه دیدید. این تنها موردی است که بعد از تحویل کد جبران نمی‌شود.
• رده و دوره: اول قیمت داخل فروشگاه را ببینید، بعد مبلغ ووچر را انتخاب کنید. خرید ووچر کوچک‌تر از قیمت اشتراک یعنی باید دوباره شارژ کنید.
• موجود یا دستی: کنار هر مبلغ نوشته‌ایم. مبلغ موجود بلافاصله بعد از پرداخت در صفحهٔ سفارش می‌آید و مبلغ بدون موجودی هم خریدنی است؛ تحویل دستی‌اش حداکثر ۲۴ ساعت کاری طول می‌کشد.
• احراز هویت: یک بار، پیش از تحویل، با عکس کارت ملی و یک سلفی. خرید برای ۱۸ سال به بالا و با کارت بانکی و کارت ملی خودِ خریدار است.

و آنچه انجام نمی‌دهیم: وارد حساب پلی‌استیشن شما نمی‌شویم، رمزتان را نمی‌خواهیم و اشتراک را به‌جای شما نمی‌خریم. کشور حساب را هم نمی‌توانیم عوض کنیم، چون خودِ سونی چنین امکانی نگذاشته است. کدی که تحویل داده شده پس گرفته یا با ریجن دیگری عوض نمی‌شود و انتخاب اشتباه ریجن بر عهدهٔ خریدار است؛ تنها استثنا کدی است که از لحظهٔ تحویل نامعتبر بوده و ظرف ۲۴ ساعت با تیکت و تصویر خطا گزارش شود. برای مبالغ و ریجن‌های کارت‌های شارژ کیف پول هم راهنمای گیفت کارت پلی‌استیشن فهرست کامل‌تری دارد.